از حرف های ناگفته ...
|
کد خبر: 195
تاریخ خبر: 25/12/1388
|
|
مسعود امینی تیرانی
روزهای آخر سال است با هزار حسرت و آه، با هزار آشوب و دلواپسی از بابت کارهای نکرده، راه های نرفته، حرف های نگفته و ... اگرچه این رسم هرساله، ریشه ای اساطیری هم دارد؛ که آشوبی را باید از سر گذراند تا به تحویل سال رسید، اما انگار در این جمع کوچک صنف که برای ذره ذره اش همه تلاش کرده اند، حرف های ناگفته بیشتری هست؛ چرا که نشانه های آن را در سایت می بینیم (که مطرح نمودن آنها در سایت بسیار خوشحال کننده است). اما از بابت یادآوری، بهتر است بخاطر بیاوریم که شاید و فقط شاید بهتر است نقدهای ما از همدیگر کاسته شود و به نقد روابط و تعامل جریان فیلم کوتاه کشورکه ما نمایندگی اش می کنیم، با بقیه اجتماع معطوف شود. آیا راه های تازه تری می شناسیم تا فیلم کوتاه به وظیفه اصلی اش که نمایندگی جریان روشنفکری است نزدیک شود؟ بدانیم ما که در صنف هستیم به حکم فیلمساز بودن در کنار هم هستیم نه به هر حکم دیگری. هیچ یک از کسانی که در صنف فعالیت می کنند، دوره ای در این زمینه ندیده اند؛ بنابراین پر واضح است که برنامه هایشان نقصی داشته باشد، آنچه مشکل را حل می کند تجربه با هم بودن برای صنف است تا از خطاهایمان کاسته شود.