ما به قدر خاطره هایمان زنده ایم
|
کد خبر: 126
تاریخ خبر: 24/11/1388
|
|
مسعود امینی تیرانی
وقتی چیزی به خاطره های ما افزوده می شود، نشان دهنده آن است که چیزی در جهان خارج از ذهن ما اتفاق افتاده، که ارزش ماندن داشته است. خاطره ها به ذهن می مانند تا درک ما را از اتفاقات و احساساتمان در آینده افزایش دهند. خاطره ها، گاه میزان سنجش حقیقت اند. تجربه امروز را محک حقیقت می زنند، و آن را ارزش گذاری می کنند. و اینگونه است که ما به قدر خاطره هایمان زنده ایم؛ جهان را درک می کنیم، نقد می کنیم و راه تازه تری می جوییم.
امروز که به پشت سر می نگریم از آنچه بر سر این صنف نوپا گذشته خاطره ها داریم، مهم نیست که خوبند یا بد، ما را دلخوش روزهای تازه تری می کند یا شرمگین زمان از دست رفته، مهم آن است که ما از آنچه که خود ساختیم امروز خاطره هایی داریم. صنف ما به قدر خاطره هایش زنده است؛ اولین خاطره شاید روزی در زیرزمین دفتری بود که جمع چند نفری از دوستان به فکر ساختن صنفی تازه بودند؛ شاید این اولین خواسته مشترک صنفی ما باشد، ما در آینده بمانیم ... .